ผ้ากันเปื้อนทำครัวมีกี่แบบ แต่ละแบบป้องกันอะไรได้จริง
ผ้ากันเปื้อนในท้องตลาดแบ่งหลักๆ ได้สามกลุ่มตามวัสดุ แต่ละกลุ่มออกแบบมาสำหรับงานต่างกัน รู้จักก่อนว่าครัวบ้านทำอะไรบ่อย แล้วค่อยเลือก
ผ้ากันเปื้อนผ้า — นุ่มสบาย แต่ดูดซับน้ำมันได้เต็มๆ
ผ้าฝ้ายใส่สบาย อากาศถ่ายเท ใส่นานก็ไม่อึดอัด เหมาะกับงานแห้งอย่างนวดแป้ง หั่นผัก หรือจัดเตรียมวัตถุดิบที่ไม่มีน้ำมันเข้ามาเกี่ยว แต่พอทอดปลาหรือผัดกะเพรา น้ำมันกระเด็นมาโดนผ้า มันไม่ได้กระดอนออก มันซึมเข้าเนื้อผ้าเลย
ซักออกยากกว่าที่คิด โดยเฉพาะถ้าเป็นน้ำมันร้อนที่แทรกลึกลงไปในเส้นใย ใส่ไปซักพักก็เริ่มมีคราบเหลืองที่ล้างไม่หาย ครัวบ้านที่ทอดหรือผัดบ่อยๆ ถ้าจะใช้ผ้าฝ้ายเป็นหลัก ก็ต้องยอมรับว่าของมันจะเสื่อมเร็วกว่าปกติ
ผ้ากันเปื้อนหนังและหนังเทียม — กันน้ำมันได้ดี แต่มีเงื่อนไข
หนังเทียมและหนัง PU กันน้ำมันกระเด็นได้ดีกว่าผ้าฝ้ายชัดเจน น้ำมันตกลงมาก็เช็ดออกได้ง่าย ไม่ซึมเข้าเนื้อวัสดุ ครัวที่ทอดบ่อยใช้แบบนี้แล้วสะอาดง่ายขึ้นมาก
ผ้ากันเปื้อนหนัง PU กันน้ำ/น้ำมัน เช็ดทำความสะอาดง่าย — ตัวเลือกพรีเมียมสำหรับคนที่ทอดบ่อยและต้องการของที่ดูแลรักษาง่ายกว่าผ้าฝ้าย
ดูสินค้าแต่มีเงื่อนไขที่ต้องรู้คือ หนังเทียมไม่ชอบความชื้นสะสม ถ้าใช้เสร็จแล้วแขวนทิ้งไว้โดยที่ยังเปียกอยู่ หรือพับเก็บก่อนแห้งสนิท ผิวหนังจะเริ่มแตก ลอก และเสื่อมเร็วกว่าที่ควร ดูแลถูกวิธีก็ใช้ได้หลายปี ดูแลผิดก็พังภายในปีเดียว
ผ้ากันเปื้อนกันน้ำเคลือบ PVC หรือ EVA — ล้างง่ายที่สุดในบ้าน
วัสดุกลุ่มนี้คือตัวเลือกที่ดูแลง่ายที่สุด น้ำมันหรือน้ำซุปกระเด็นมา เช็ดด้วยผ้าชื้นหรือล้างน้ำเปล่าก็สะอาด ไม่ต้องซัก ไม่ต้องรอแห้ง เหมาะมากสำหรับครัวที่ทำกับข้าวทุกวันและไม่อยากเสียเวลากับการดูแลของ
ผ้ากันเปื้อน PVC หนาพิเศษ กันน้ำมันกระเด็นได้ดีกว่าผ้าฝ้ายทั่วไป เหมาะกับงานทอดที่บทความพูดถึง เช็ดทำความสะอาดได้ทันทีโดยไม่ต้องซัก
ดูสินค้าสิ่งที่ต้องดูก่อนซื้อคือความยืดหยุ่นของวัสดุ บางรุ่นแข็งมากจนขยับตัวลำบาก โดยเฉพาะตอนก้มหยิบของหรือเอี้ยวตัว ลองจับดูก่อนถ้าซื้อหน้าร้าน หรือดูรีวิวที่พูดถึงความนุ่มของวัสดุถ้าซื้อออนไลน์ ของดีควรโค้งงอตามตัวได้โดยไม่รู้สึกฝืด
ถุงมือกันร้อน ซิลิโคนกับผ้าต่างกันยังไงในครัวบ้าน
ถุงมือกันร้อนดูเหมือนของง่ายๆ แต่เลือกผิดแบบแล้วจับหม้อร้อนแล้วยังรู้สึกแสบมือได้ หรือใช้งานได้ไม่ถนัดเพราะวัสดุหนาเกิน
ถุงมือซิลิโคน — จับหม้อหนักได้ แต่งานละเอียดไม่ถนัด
ซิลิโคนกันความร้อนได้ดีและล้างน้ำได้เลย ข้อดีชัดมากตอนหยิบถาดอบออกจากเตา หรือยกหม้อหนักที่ร้อนจัด เพราะมันจับแน่น ไม่ลื่น และความร้อนไม่ทะลุผ่านมาถึงมือ
ถุงมือซิลิโคน+ผ้าฝ้าย Mumuso กันลื่น จับหม้อได้มั่นคง — ตัวอย่างถุงมือซิลิโคนที่บทความระบุว่าเหมาะกับงานทอด แต่ทำงานละเอียดไม่ถนัด
ดูสินค้าแต่ข้อจำกัดที่ต้องรู้คือนิ้วมือขยับได้ไม่คล่อง วัสดุซิลิโคนหนาทำให้ความรู้สึกที่ปลายนิ้วหายไปเยอะ งานที่ต้องหยิบจับของชิ้นเล็ก หรือต้องการความแม่นยำอย่างการจัดถาดขนมหรือแต่งหน้าเค้ก ใส่ถุงมือซิลิโคนแล้วทำได้ยากกว่าที่คิดมาก
ถุงมือผ้ากันร้อน — ขยับนิ้วได้ แต่ต้องดูความหนา
ถุงมือผ้าให้ความรู้สึกที่ปลายนิ้วมากกว่า งานที่ต้องจับของแบบแม่นยำทำได้ถนัดกว่า แต่ตัวแปรสำคัญคือจำนวนชั้นและความหนาของผ้า
ถุงมือผ้าบางรุ่นดูหนาแต่จริงๆ เป็นผ้าชั้นเดียวพับสอง ความร้อนลอดผ่านได้ง่ายกว่าที่คาด โดยเฉพาะถ้าจับของที่ร้อนนานกว่าสองสามวินาที ก่อนซื้อให้ดูว่ามีกี่ชั้น และทนความร้อนได้กี่องศาตามที่ระบุบนฉลาก
ถุงมือกันร้อนผ้าสีเงินแบบหนา ขายเป็นคู่ ราคา 73 บาท — ตรงกับที่บทความพูดว่าหยิบหม้อออกจากเตาอบแล้วยังรู้สึกร้อนลอดผ่านมา เพราะวัสดุไม่หนาพอ
ดูสินค้าถุงมือแบบยาวถึงข้อศอก — ใช้เมื่อไหร่ถึงจะคุ้ม
ถุงมือยาวคือของที่ไม่ได้ใช้ทุกวัน แต่พอถึงเวลาที่ต้องใช้จริงๆ จะรู้สึกขอบคุณตัวเองที่มีไว้ งานที่เหมาะคือทอดของในน้ำมันปริมาณมาก เปิดฝาหม้อนึ่ง หรือดึงถาดออกจากเตาอบที่ลึกมาก ไอน้ำและน้ำมันที่กระเด็นขึ้นมาสูงโดนแขนได้ง่ายกว่าที่นึก ถุงมือสั้นป้องกันได้แค่มือ ส่วนแขนก็ยังเสี่ยงอยู่
ครัวบ้านส่วนใหญ่ไม่ต้องใช้ทุกมื้อ แต่ถ้าทอดไก่ทั้งตัวหรือทำแกงกะทีบ่อยๆ มีไว้หนึ่งคู่คุ้มกว่าโดนน้ำมันลวกแน่นอน
เจาะลึกต่อ: มีดปอกผลไม้ ที่ปอกเปลือก
จุดที่ทำให้ของพวกนี้พังเร็วกว่าที่ควร
ผ้ากันเปื้อนและถุงมือกันร้อนที่ซื้อมาดีๆ บางทีพังก่อนกำหนดเพราะดูแลผิดวิธี ไม่ใช่ของไม่ดี
แขวนเปียกทิ้งไว้ — ต้นเหตุที่ทำให้ผ้ากันเปื้อนเหม็นและเสื่อมเร็ว
ใช้เสร็จแล้วแขวนไว้ที่เดิมโดยที่ยังชื้นอยู่ ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่นี่คือสิ่งที่ทำให้ผ้ากันเปื้อนเหม็นอับและเสื่อมเร็วที่สุด โดยเฉพาะรุ่นที่มีสารเคลือบกันน้ำ ความชื้นที่สะสมใต้ชั้นเคลือบทำให้เชื้อราขึ้นได้ง่าย และเมื่อเชื้อราเริ่มกิน สารเคลือบก็เริ่มเสื่อมตามไปด้วย
วิธีง่ายๆ คือหลังใช้เสร็จให้ผึ่งลมในที่อากาศถ่ายเทก่อนอย่างน้อยสิบห้านาที แล้วค่อยแขวนหรือพับเก็บ ของที่ดูแลถูกวิธีอายุการใช้งานต่างกันเป็นปี
ซักผิดวิธีทำให้เคลือบกันน้ำหลุด
ผ้ากันเปื้อนกันน้ำหลายรุ่นดูเหมือนซักเครื่องได้เพราะเนื้อผ้าข้างในเป็นผ้า แต่สารเคลือบกันน้ำบนผิวนอกไม่ได้ออกแบบมาสำหรับการซักด้วยผงซักฟอกเข้มข้นหรือน้ำร้อน ซักเครื่องรอบเดียวอาจดูไม่มีอะไร แต่ซักซ้ำๆ สักสิบรอบสารเคลือบก็เริ่มหลุดออกเป็นหย่อมๆ แล้วน้ำก็ซึมผ่านได้เหมือนผ้าธรรมดา
รุ่นที่เคลือบ PVC หรือ EVA ให้เช็ดด้วยผ้าชื้นหรือล้างน้ำเปล่าเท่านั้น ไม่ต้องซัก ส่วนรุ่นผ้าฝ้ายที่มีสารเคลือบเบาๆ ถ้าจะซักให้ใช้มือซักเบาๆ น้ำเย็น และอย่าบิดแรง
ถุงมือซิลิโคนโดนของมีคม — รอยขีดทำให้ฉีกขาดเร็ว
ซิลิโคนทนความร้อนได้ดี แต่ไม่ได้ทนการขีดข่วน รอยขีดจากมีดหรือขอบถาดอบที่คมทำให้ซิลิโคนเริ่มแตกร้าวจากจุดเล็กๆ ก่อน แล้วรอยแตกก็ขยายออกเมื่อโดนความร้อนซ้ำๆ พอรอยแตกถึงชั้นในก็สูญเสียความสามารถกันความร้อนไปแล้ว
เก็บถุงมือซิลิโคนแยกจากของมีคม อย่าวางทับกันกับมีดหรืออุปกรณ์ที่มีขอบแหลม และถ้าเห็นรอยแตกเล็กๆ บนผิวให้เปลี่ยนได้เลย อย่ารอให้ฉีกทะลุก่อนค่อยรู้ว่าความร้อนลอดผ่านมาแล้ว
ครัวบ้านแบบไหน ควรมีอะไรบ้าง
ไม่ต้องมีทุกอย่างพร้อมกัน ดูก่อนว่าครัวบ้านทำอะไรบ่อย แล้วเลือกให้ตรงงานนั้นก่อน
ครัวที่ทอดและผัดทุกวัน — ต้องการอะไรเป็นอันดับแรก
ครัวที่ใช้ไฟแรงและน้ำมันเป็นเรื่องปกติ สองอย่างที่ต้องมีก่อนคือ ผ้ากันเปื้อนกันน้ำ และถุงมือสำหรับจับกระทะหรือหม้อหนัก สองชิ้นนี้ครอบคลุมงานหลักได้แล้วโดยไม่ต้องซื้ออะไรเพิ่ม
สิ่งที่ต้องได้จากผ้ากันเปื้อนในครัวแบบนี้คือ:
- ผิวกันน้ำมันกระเด็น เช็ดออกได้ง่ายโดยไม่ต้องซัก
- วัสดุที่ยืดหยุ่นพอขยับตัวได้สะดวกตอนผัดหรือพลิกของในกระทะ
- สายรัดปรับได้เพื่อให้ใส่แล้วไม่เกะกะ
เสื้อกั๊กกันเปื้อนผ้าฝ้ายผสม กันน้ำ มีกระเป๋าหลายช่อง ใช้ได้ทั้งชายหญิง — ตัวเลือกกลางระหว่างผ้าฝ้ายกับ PVC ที่บทความแนะนำให้เลือกตามงาน
ดูสินค้าถุงมือซิลิโคนเหมาะกับงานยกหม้อหนักออกจากเตา จับกระทะที่ด้ามร้อน หรือเปิดฝาหม้อที่มีไอน้ำ ล้างน้ำได้เลยหลังใช้ สะดวกมากสำหรับครัวที่ทำกับข้าวทุกวัน
ครัวที่อบขนมและใช้เตาอบบ่อย — ถุงมือคือของที่ขาดไม่ได้
เตาอบบ้านทั่วไปทำงานที่อุณหภูมิ 200–250 องศา ถุงมือที่ทนได้แค่ 150 องศา ใส่ดึงถาดออกมาก็รู้สึกร้อนลอดผ่านมาได้แล้ว ครัวที่อบบ่อยควรเริ่มที่ถุงมือที่ทนได้อย่างน้อย 230 องศา ก่อน
ถุงมือผ้ากันความร้อน Mumuso บุหนา 2 ชั้น ใช้กับเตาอบและไมโครเวฟ — ตัวเลือกสำหรับครัวบ้านที่อบบ่อย ตามที่บทความแนะนำให้เริ่มที่ถุงมือทนความร้อนสูงก่อน
ดูสินค้าส่วนผ้ากันเปื้อนสำหรับครัวอบขนม ผ้าฝ้ายหรือหนัง PU เหมาะกว่าแบบ PVC เพราะงานนวดแป้งหรือจัดถาดต้องการความคล่องตัวในการขยับ ผ้าที่แข็งเกินไปจะรู้สึกฝืดตอนก้มหยิบของหรือเอื้อมเข้าเตา
ครัวที่ทำกับข้าวเร็วๆ ไม่อยากดูแลมาก — เลือกแบบล้างง่ายก่อน
ครัวที่ทำอาหารรวดเร็วและไม่อยากเสียเวลากับการดูแลของ คำตอบตรงที่สุดคือผ้ากันเปื้อนกันน้ำที่ล้างน้ำเปล่าได้เลย กับถุงมือซิลิโคนที่ล้างได้เหมือนกัน ไม่มีขั้นตอนพิเศษ ใช้เสร็จล้าง ผึ่งลม เก็บ จบ
ผ้ากันเปื้อนผ้าฝ้ายกันน้ำ ขายดี 133 ชิ้น ราคา 79 บาท — ตัวเลือกราคาเข้าถึงได้สำหรับครัวบ้านที่บทความพูดถึงว่าซื้อตามที่เห็นในร้าน
ดูสินค้าของที่ดูแลยากกว่านี้ก็มีข้อดีของมัน แต่ถ้าชีวิตประจำวันไม่มีเวลาดูแล ของที่ดูแลง่ายกว่าจะอยู่กับครัวได้นานกว่าอยู่ดี
สิ่งที่ต้องดูตอนซื้อ ไม่ใช่แค่ราคาและสี
ของพวกนี้ดูเหมือนเลือกง่าย แต่มีรายละเอียดเล็กๆ ที่ทำให้ของชิ้นเดียวกันใช้ได้ต่างกันมาก
สายรัดและการปรับขนาด — ใส่แล้วต้องไม่หลวมหรือรัดเกิน
ผ้ากันเปื้อนที่ปรับสายได้ทั้งรอบคอและเอวฟังดูเป็นเรื่องเล็ก แต่ตอนทำครัวจริงๆ มันต่างกันมาก ถ้าหลวมเกินจะเกะกะตอนก้มหรือเอี้ยวตัว ชายผ้าไปเกี่ยวกับกระทะหรือโดนเปลวไฟได้ ถ้ารัดเกินก็ปวดหลังเมื่อใส่นาน โดยเฉพาะถ้าทำกับข้าวหลายชั่วโมงติดกัน
ลองดูว่าสายรัดเอวเป็นแบบผูกอิสระหรือมีหัวเข็มขัดปรับได้ แบบที่ปรับได้สะดวกกว่าสำหรับคนที่ใส่ทุกวัน เพราะไม่ต้องผูกใหม่ทุกรอบ
ระดับทนความร้อนของถุงมือ — ตัวเลขที่ต้องดูก่อนซื้อ
ตัวเลขทนความร้อนบนฉลากถุงมือคือข้อมูลที่ต้องดูก่อนตัดสินใจซื้อ เตาอบบ้านทั่วไปทำงานที่ 200–250 องศา ถุงมือที่ทนได้แค่ 150 องศา ไม่พอสำหรับงานนี้ ควรเลือกที่ทนได้อย่างน้อย 230 องศา ขึ้นไป
ถ้าแค่ใช้หยิบหม้อออกจากเตาแก๊สหรือจับกระทะ ไม่ต้องการตัวเลขสูงมาก แต่ถ้าใช้กับเตาอบบ่อยๆ อย่าประหยัดตรงนี้ ความแตกต่างของตัวเลขทนความร้อนสักห้าสิบองศาอาจเป็นความต่างระหว่างใช้ได้ปลอดภัยกับแสบมือ
กระเป๋าและจุดเกาะยึด — เล็กน้อยแต่ใช้จริงทุกวัน
ผ้ากันเปื้อนที่มีกระเป๋าหน้าอย่างน้อยหนึ่งใบเป็นของที่ดูไม่สำคัญจนกว่าจะได้ใช้จริง ตอนมือเปื้อนแป้งหรือน้ำมัน แค่มีที่เช็ดมือได้เลยโดยไม่ต้องหาผ้าขนหนูก็ต่างแล้ว
ห่วงแขวนหลังผ้ากันเปื้อนก็เช่นกัน ถ้าไม่มีก็ต้องวางทิ้งไว้บนเคาน์เตอร์ พอมีของวางทับก็หาไม่เจอ ห่วงเล็กๆ ตรงนั้นทำให้ผ้ากันเปื้อนอยู่ในที่ที่หยิบได้ทันทีทุกครั้งที่ต้องการ ของที่ใช้ง่ายแบบนี้แหละที่ไม่มีวันลืมใส่